yusufulusoy.com

Bittikten sonra başka bir eylem başlar. Örneğin yemek yedikten sonra sırada mayışmak olabilir veya işinize kaldığınız yerden devam etmek, uyandıktan sonra yüzünüzü yıkarsınız, okuduğunuz kitap bittiyse sıradaki için heyecanlanırsınız veya sevmemişsinizdir de derin bir oh çekersiniz. Ders bittiyse arkadaşlarınızla bir yere gidip çay-kahve-bira vb. içebilir veya eve gidip uyuyabilirsiniz, eğer dönem bittiyse tatile çıkarsınız, ailenizin yanına gidersiniz, ya da hiçbir şey yapmadan günlerinizi geçirirsiniz. Benim de bu dönemim bitti ve ne yapıyorum, gidiyorum; boşluğa.

Gabriel García Márquez'i ilk kez okuma fırsatını buldum Yüzyıllık Yalnızlık'ta. İlk kez okumalar beni hep heyecanlandırır; yeni yazarlar, yeni içerikler ve daha bir sürü sebepten dolayı... Belki de bu sebepler Márquez'in edebiyat dünyasındaki kendini kanıtlamışlığına paralel olarak onu keşfetme isteğimi de kamçıladı diyebilirim. Ancak bu kanıtlamışlık tehlikeli bir sonucu da beraberinde getirir: Popülerite... Ben de bu sözcükten itina ile uzak durur ve korkarım da. Popüler olandan uzak durmak gibi bir eğilimim olmuştur her daim. Esasında bu şaheser herkesin ağzında sakız olmuş bir kitap olmasına rağmen, ismi bilinen ve "güzel" olduğundan sadece bahsedilen bir kitap olduğunu gözlemlemek hiç de zor değildir Yüzyıllık Yalnızlık'ın. Demek istediğim kitabın okuyanı çok azdır.

Daha ilk duyduğum andan beri tek bir ayrıntısını dahi kaçırmamacasına hazırlandığım İhsan Oktay Anar Sempozyumu 25 nisan cumartesi günü Bilgi Üniversitesi Santralİstanbul Kampüsü'nde "tarih kadar hayal, rüya kadar gerçek" bir atmosferde gerçekleştirildi. Edebiyat dünyasına beş muhteşem yapıt kazandırmış olan bir yazarı çevrenizdeki insanlar pek bilmiyorsa siz de o yazarı kendinize özel sanırsınız ve bu durum sizi tarif edilmesi zor duyguların içerisinde bırakabilir. Onu eşsiz hayal dünyanızın bir ürünü olarak düşlememeniz için de bir sebep kalmaz. Zira onu sadece resimlerde görmüş olmak onun bir hayalden ibaret olma ihtimalini de kuvvetlendirir. Sunucunun açılışta "Sayın Anar geleceğinizi biliyordum" diyerek yaptığı şakaya "arkaya dönme" yanıtı vermek ise istem dışı bir hareketten ibaret olabilir ancak. Bu hissiyatın, gerçekleşmesi mümkün olmayan bir çeşit hezeyan olduğunu tam da böyle bir etkinlikte fark edersiniz.

Edebiyatta kötülüğü merkez alan bir anlayışla kitaplarını yazan Georges Bataille'e göre kötülük, hayatın en temel gerçeklerinden biridir. Çünkü kötülük bir ahlak yoksunluğu veya eksikliği değil tam tersine belki de yepyeni bir ahlak anlayışıdır. Bu durumda ahlak, yasakları aşmanın bir yoludur Bataille'e göre ve gerçek özgürlük yaşamı kışkırtmaktan geçer. Böylece yeniden yaratılan değerler sayesinde gidilebilecek en uzak yere gidilmiş olur. Sonuç olarak da boyun eğmekten uzak durulmuş olur. Tüm bunlar için kötülüğün uygulanmasında yine de cesaret gereklidir. Edebiyat bu iş için aracı görevi yapar Bataille'in yazdıklarında. Edebiyatını kötülükle besler ve kendince anlam katar ona.

Son zamanlarda etkilerini apaçık göstermekte olan küresel mali krizin, -her ne kadar aksi iddia edilse de- en fazla gelişmekte olan(!) ekonomilere sahip ülkeleri etkilediği ortada. Bu etkilenmeden payını hemen her sektör kendince yaşamakta. Yayıncılık sektörü -ki aslında devlet tarafından bir sektör olarak tanımlanmıyor veya tanımlanamıyor- de bunlardan biri şüphesiz. Yayıncılık dünyasının da bu krizden etkilendiğini görebilmek adına son bir kaç dergiye, gazete ekine ve yayıncı kurumlardan gelen açıklama niteliğindeki yazılara bakmak yeterli. Öyle ki ilk başlarda mali krizin olası etkilerine kayıtsız kalan yayıncılar ve yazarlar da artık durumun ciddi anlamda farkındalar ve bu durum daha geniş kitlelerde gündem konusu haline gelmiş durumda.

Kim vardıysa gözünün görebildiği, kulağının duyabildiği ve teninin hissedebildiği, herkes, ama herkes sustu... Tek bir kelime bile konuşmadan öylece oturunca onlar, o da sustu, susmak gereğini hissetti. Ufacık zihninde engel olamadığı kocaman düşüncelerini kendi yalnızlığında sindirdi istemeyerek. İstemeyerek, çünkü paylaşmak, açılmak istiyordu. Türlü düşüncelerle büyüdü zihni, bedeniyle birlikte. Bir odadan diğerine geçti büyüdükçe, farkında olarak ve isteyerek.

İki gündür (1-2 kasım) TÜYAP’taki 27. İstanbul Kitap Fuarı’ndayım ve neler gördüm, neler aldım biraz bahsedeyim istedim. Aylar öncesinden kendimi hazırladığım bu fuardan beklentilerimin ve heyecanımın yüksek olması için bir sürü sebep vardı. Öncelikle tema zaten yeterli bir sebep gibi duruyor zaten. Ayrıca bu tema ile ilgili olarak yurt içi ve yurt dışından fuara katılan yazarlar gidilip görülesi, dinlenesi ve o güzelim kitapların imzalatılası cinsten. Baştan söyleyeyim; ben bunları yaptım mı, hayır yapmadım, mazeretim var ama...